Από τις 2 Μαρτίου και κάθε μέρα μέχρι και τις 8, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τη Γυναίκα, θα σας παρουσιάζουμε ένα από τα ωραία πράγματα που γίνονται, εκδίδονται, προβάλλονται, διοργανώνονται, λέγονται αυτή τη βδομάδα για μας.


Το βιβλίο

Είμαστε όλοι φεμινιστές; Κι αν όχι, γιατί όχι; Και τελικά τι σημαίνει σήμερα φεμινισμός; Σε αυτά τα ερωτήματα ψάχνει απαντήσεις η νιγηριανή συγγραφέας Chimamanda Ngozi Adichie στο βιβλίο της που βασίζεται στην εξαιρετικά δημοφιλή και ομότιτλη ομιλία της στα TEDx και το οποίο κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση Μαρίας Ξυλούρη. Η συγγραφέας αντλεί στοιχεία από την προσωπική της εμπειρία, στις ΗΠΑ, στην πατρίδα της τη Νιγηρία και αλλού, για να εξηγήσει γιατί το χάσμα των φύλων βλάπτει σοβαρά άντρες και γυναίκες εξίσου.

Ήταν σχεδόν δεκατεσσάρων, όταν ο φίλος της Οκολόμα την είπε για πρώτη φορά φεμινίστρια κατά τη διάρκεια ενός καβγά. Το πρώτο πράγμα που έκανε εκείνη γυρίζοντας σπίτι είναι να αναζητήσει στο λεξικό την άγνωστη αυτή λέξη. Αργότερα μέσω της εμπειρίας της διαπίστωσε ότι η λέξη αυτή έχει πολύ βαρύ και αρνητικό φορτίο.
Σε μια πόλη όπου, όταν εκείνη δίνει φιλοδώρημα, εισπράττει το ευχαριστώ ο άνδρας που τη συνοδεύει, όταν μπαίνει μόνη στο λόμπι ενός ξενοδοχείου, θεωρείται απαρέγκλιτα επαγγελματίας του σεξ, όπου δεν μπορεί να μπει χωρίς συνοδό στα κλαμπ και, όταν πηγαίνει για φαγητό, οι σερβιτόροι στο εστιατόριο απευθύνουν χαιρετισμό μόνο στους άνδρες, η συζήτηση περί φεμινισμού προκαλεί αμηχανία και εκνευρισμό στους ανθρώπους. Και τα παραδείγματα βέβαια που χρησιμοποιεί από την Αμερική στον εργασιακό τομέα, αλλά και τις σχέσεις των δύο φύλων, δεν είναι πολύ πιο αισιόδοξα.

Το φύλο έχει σημασία παντού στον κόσμο. Και θα ήθελα σήμερα να σας ζητήσω να ξεκινήσουμε να ονειρευόμαστε και να σχεδιάζουμε έναν άλλο κόσμο. Έναν πιο δίκαιο κόσμο. Έναν κόσμο πιο ευτυχισμένων ανδρών και πιο ευτυχισμένων γυναικών, που θα είναι πιο πιστοί στον πραγματικό τους εαυτό. Και να πώς να ξεκινήσουμε: πρέπει να αναθρέψουμε τις κόρες μας αλλιώς. Και πρέπει να αναθρέψουμε και τους γιους μας αλλιώς.

Όπως διαπιστώνει η συγγραφέας, όταν κάτι το βλέπουμε ξανά και ξανά, γίνεται φυσιολογικό, και το πρόβλημα με το φύλο είναι ότι ορίζει πώς θα έπρεπε να είμαστε αντί να αναγνωρίζει πώς είμαστε. Χωρίς το βάρος των έμφυλων προσδοκιών λοιπόν, οι άνθρωποι θα ήταν πολύ πιο ελεύθεροι να εκφράσουν τον πραγματικό, μοναδικό εαυτό τους.

Μια μερίδα του κοινού έμαθε για το Ας είμαστε όλοι φεμινιστές το καλοκαίρι του 2013, όταν η Μπιγιονσέ χρησιμοποίησε απόσπασμα της ομιλίας στο τραγούδι της «***Flawless», προκαλώντας τεράστιο ενδιαφέρον για την Adichie. Όμως η συγγραφέας δεν έγινε διάσημη εξαιτίας της Μπιγιονσέ· έχαιρε της εκτίμησης του κοινού και των κριτικών ήδη πριν από τη μεγάλη επιτυχία του σπουδαιότερου, ως τώρα, μυθιστορήματός της, του Americanah (2013). Τα τελευταία χρόνια όμως έχει αναδειχθεί και σε μια σημαντική δημόσια παρουσία· οι τοποθετήσεις της –και όχι μόνο σε ό,τι αφορά τον φεμινισμό–, σχολιάζονται και συζητιούνται ευρύτατα.

Το συγκεκριμένο βιβλίο βασίζεται στη μισής ώρας διάλεξή της στο TEDxEuston – διάλεξη η οποία, μόνο στο κανάλι του TED, στο youtube, έχει προβληθεί τουλάχιστον 3.400.000 φορές από τον Απρίλιο του 2013. Τώρα μπορείς και να τη διαβάσεις.

 

Newsletter

Γράψου με το email σου για να ενημερώνεσαι άμεσα για τα νέα του WoT.

Σ' ευχαριστούμε για την εγγραφή!