Επιλογή Σελίδας

Και, κυρίως, τι θα έκανες αν δούλευες μία μέρα την εβδομάδα λιγότερο; Κι επίσης, πιστεύεις ότι γίνεται να δουλεύεις μία μέρα τη βδομάδα λιγότερο; Έχουμε μεγάλη περιέργεια να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις, γιατί -μάντεψε!- υπάρχουν εταιρείες και χώρες ολόκληρες που προσπαθούν να τις απαντήσουν εδώ και καιρό, ακόμα και πριν από την πανδημία. Εφόσον η πενθήμερη εργασία ήταν κάτι που αποφασίστηκε από ανθρώπους σε μία συγκεκριμένη εποχή και εφόσον οι εποχές αλλάζουν, είναι λογικό να λάβουμε κάποια στιγμή υπόψιν τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων στη σημερινή εποχή και να δούμε μήπως χρειάζεται να επαναξιολογήσουμε εκείνη την παλιά απόφαση με πιο σύγχρονα δεδομένα.

Στη θεωρία, η εφαρμογή της τετραήμερης εργασίας θα επέτρεπε στους εργαζόμενους και της εργαζόμενες να κρατήσουν τον κανονικό τους μισθό και τις ευθύνες που περιλαμβάνει ο ρόλους τους στη δουλειά, αλλά θα δούλευαν (μαζί με όλους τους/τις συναδέλφους τους) μία μέρα λιγότερη κάθε βδομάδα, για το υπόλοιπο της επαγγελματικής τους ζωής. Η θεωρία έχει αρχίσει εδώ και μερικά χρόνια να τεστάρεται, σε εταιρικό ή κρατικό επίπεδο, σε χώρες όπως η Νέα Ζηλανδία, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει, πιστεύουμε, το παράδειγμα της Ισλανδίας, η οποία πρόσφατα εξέδωσε μια αναφορά αξιολόγησης του τετραετούς πειράματός της, η οποία χαρακτηρίζει τα αποτελέσματα «εξαιρετικά θετικά».

Στο πείραμα αυτό, περίπου 2500 εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε διαφορετικά επαγγελματικά πεδία, είδαν τις ώρες εργασίας τους εβδομαδιαίως να μειώνονται σε 35. Ένας από τους λόγους για τους οποίους η πρωτοβουλία αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική είναι ότι οι Ισλανδοί βρίσκονται στην αμήχανη θέση να δουλεύουν περισσότερο από τις περισσότερες άλλες χώρες του ΟΟΣΑ και να έχουν ελάχιστο ελεύθερο χρόνο για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους, αλλά να επιδεικνύουν χαμηλότερη παραγωγικότητα από άλλες σκανδιναβικές χώρες. Αυτό δεν είναι μυστήριο, αν σκεφτείς πόσο πέφτει η δική σου απόδοση όταν είσαι εξαντλημένη από τη δουλειά και νιώθεις ότι τρέχεις πάνω σ’ έναν κυλιόμενο διάδρομο που δε σταματάει ποτέ, από την άλλη, όμως, απαιτεί τόλμη το να δοκιμάσεις να βελτιστοποιήσεις την παραγωγικότητα μίας ομάδας ή ενός λαού μειώνοντας τις ώρες εργασίας τους.

Ε, η Ισλανδία το έκανε και να τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε:

Κατά τη διάρκεια της τετραετούς δοκιμαστικής περιόδου, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ανέφεραν αυξημένη ευεξία και ικανοποίηση από τη δουλειά τους και μειωμένο στρες, ενώ η παραγωγικότητά τους δεν μειώθηκε στο ελάχιστο. Αποτέλεσμα; Πλέον, μετά το τέλος της δοκιμαστικής περιόδου, το 86% των Ισλανδών έχουν το δικαίωμα να εργάζονται μειωμένες ώρες κάθε εβδομάδα.

Φυσικά, αυτό που αποτυπώνεται και στην ισλανδική αναφορά είναι ότι η μετάβαση σε αυτόν τον τρόπο δουλειάς απαιτεί από τις εταιρείες και τους οργανισμούς χρόνο, εφευρετικότητα και δέσμευση, που εξασφαλίζουν ότι τα στελέχη και το προσωπικό θα κάνουν τις αλλαγές που απαιτούνται (καλύτερη συγκέντρωση, πιο αποτελεσματική επικοινωνία, πιο στρατηγικά διαλείμματα κλπ.) για να προσαρμοστούν στο νέο μοντέλο. Σε μια περίοδο, όμως, που οι πολλοί και πολλές από εμάς έχουν ξεπεράσει τα όρια του burn-out και επαναξιολογούν το γιατί, το πού και το πώς δουλεύουν, αυτή είναι μια επένδυση που σίγουρα αξίζει να συζητήσουμε.

*Όπως ίσως θυμάσαι, τους τελευταίους μήνες στο Women On Top παρακολουθούμε στενά τις προσπάθειες της Νορβηγίας και της Ισλανδίας να αντιμετωπίσουν το έμφυλο χάσμα στην εργασία (που επιδεινώνεται από την πανδημία), στο πλαίσιο του έργου “Gender equality in the corporate world: what can we learn from Norway and Iceland about empowering women in business”. Μέσα από το έργο αυτό θα επιχειρήσουμε να καταλάβουμε και να καταγράψουμε τα στοιχεία που βοήθησαν να βρεθούν η Νορβηγία και η Ισλανδία στην κορυφή της κατάταξης για την έμφυλη ισότητα στην Ευρώπη και να δημιουργήσουμε μια εργαλειοθήκη που θα μπορούν να αξιοποιήσουν ελληνικές επιχειρήσεις για να βελτιώσουν τους δείκτες ισότητας και συμπερίληψης στο οικοσύστημά μας εδώ. Το έργο υλοποιείται από το WoT και εντάσσεται στις πρωτοβουλίες ανάπτυξης διμερών σχέσεων που χρηματοδοτείται από τα EEA and Norway Grants στο πλαίσιο του προγράμματος Greek Business Innovation, με διαχειριστή επιχορήγησης το Innovation Norway Europe. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την The Norwegian Embassy in Athens, Greece, για την πολύτιμη υποστήριξή τους και φυσικά τους εταίρους μας από τη Νορβηγία, Kvinner i Business και Confederation of Norwegian Enterprise, και από την Ισλανδία, Reykjavik University, University of Iceland και The Association of Women Business Leaders in Iceland.